Het bestuur stelt zich voor

Het Bestuur

Ronald Willemsen, voorzitter (bewoner Rietveldwoning)

Catelijne Reissenweber, penningmeester (eigenaar/bewoner Rietveldwoning)

Adrien van der Kloes, secretaris (eigenaar/bewoner Rietveldwoning)

Mieke Rietveld, bestuurslid (kleindochter Rietveld)

Ronald Willemsen (Erasmuslaan 9, Utrecht)

Voorzitter

Ik ben in 1957 in Doetinchem geboren. Al op jonge leeftijd wist ik dat ik architect wilde worden, lees er veel over, hiertoe mogelijk aangezet door een oom die architect is. Na mijn middelbare school ging ik naar de kunstacademie in Arnhem (Gerrit Rietveld ontwerp), maar na een jaar koos ik voor de Academie voor Kunst en Industrie (AKI) in Enschede. Deze kunstacademie stond in de jaren zeventig bekend als de meest vrije en kunstzinnige academie in Nederland. Na mijn eindexamen in 1982, kreeg ik als ontwerper een baan bij de meubelfabrikant Lundia. In 1984 verhuisde ik naar Utrecht en ging als zelfstandig ontwerper aan de slag. In 1984 begon de vijfjarige opleiding aan de Academie voor Bouwkunst in Amsterdam. Tijdens en na deze studie bleef ik in Utrecht wonen en specialiseerde me tot een all-round architect. In 1987 richtte ik Asnova architects (later Asnova architecture) op.

Mijn eerste belangrijke opdracht kreeg ik van de Utrechtse Dienst Stadsontwikkeling, het betrof de interne verbouwing van het Muziekcentrum Vredenburg, mijn vooropleiding als (interieur) ontwerper wierp vruchten af. Hierna volgde een opdracht voor een groot woningbouwproject in de binnenstad van Utrecht waar mijn bureau Asnova naast nieuwbouw ook de renovatie en restauratie uitvoerde. Opdrachten volgden elkaar snel op. Via particulieren, beleggers en projectontwikkelaars werden veel (monumentale) panden door ons gerenoveerd/gerestaureerd. Ook ‘de horeca’ wist Asnova te vinden. In 1995 ontwierp ik popcafé ‘Stairway to Heaven’, eigendom van o.a. Henk Westbroek op de Mariaplaats en op het Oud-kerkhof zette ik mijn signatuur op het destijds zeer populaire café Mad Mick en Big Mamou. In 2010 werd de transformatieopdracht van het voormalig Ooglijdersgasthuis in Utrecht aan mijn bureau gegund. In 2018 kreeg mijn bureau de prestigieuze opdracht voor het maken van het Indisch en Moluks-museum Sophiahof in Den Haag.

Ik woon en werk nu in een Rietveldpand. Met Post Erasmuslaan 9 heb ik hier het centrum voor kunst en architectuur. Daarnaast ben ik als voorzitter nauw betrokken bij de kunststichting Vierplus en de Commissie Cultureel Erfgoed van Oud Utrecht.

Catelijne Reissenweber

Penningmeester

Sinds 2021 woon ik in een door Rietveld ontworpen woning: een bijzonder en licht huis met een karakteristieke vormgeving. Sindsdien ben ik ook lid van de Vereniging van Eigenaren van de Rietveldhuizen. Deze vereniging is voor mij van grote waarde, zowel voor het uitwisselen van kennis als voor het contact met andere eigenaren. De gesprekken en ervaringen binnen de vereniging bieden bovendien inspiratie voor de geplande renovatie en verduurzaming van onze woning, die naar verwachting binnenkort van start gaat. Sinds begin 2025 ben ik actief betrokken bij de Rietveldhuizen‑VvE in de rol van penningmeester. In het dagelijks leven werk ik met veel plezier in de financiële sector.

Adrien van der Kloes (Huis Smedes II, Bennekom)

Secretaris

In 1956 gaf mijn grootvader, J.J.A. Smedes, de opdracht tot het bouwen van een dubbele woning in Bennekom, bedoeld voor hemzelf en zijn dochter met haar gezin. Als een van de twee kinderen van de dochter heb ik in dit huis mijn jeugd doorgebracht. Ik ben eraan gewend geraakt dat licht en ruimte in een huis vanzelfsprekend is. Voor de eerste bewoners, voor wie het huis is ontworpen, past een Rietveldhuis als een jas. Vele jaren later in 1990 kregen mijn vrouw en ik de mogelijk het huis over te nemen. Na enige aarzeling vanwege de staat van onderhoud hebben we de sprong toch gewaagd. Wonen in een Rietveld was voor ons natuurlijk een buitenkans. Inmiddels 35 jaar en veel werk verder ben ik een ervaringsdeskundige geworden op het gebied van typische Rietveld constructies, wat mij alleen maar enthousiaster heeft gemaakt voor deze manier van bouwen. Vanwege de enorme gasrekening hebben we in 1990 al veel gedaan aan isolatie en het rendement van de verwarmingsinstallatie. Na mijn pensionering kan ik het huis nog een verder verduurzamen. Hopelijk gebruik makend van de ervaringen van de andere leden van de vereniging. Als secretaris probeer ik een bijdrage te leveren aan het behoud van Rietvelds erfgoed.

Mieke Rietveld

Bestuurslid

Ik ben een kleindochter van Gerrit Rietveld. Samen met andere nazaten van Rietveld zit ik in het bestuur van de Rietveld Stichting. Deze Stichting vertegenwoordigt de erven bij het beheren van de materiële en geestelijke nalatenschap van Rietveld en heeft mede tot doel zijn oeuvre een bredere bekendheid te geven en zijn naam levend te houden. In deze doelstelling past ook het stimuleren van het behoud van de door hem ontworpen woonhuizen. Daarom heb ik mij in het voorjaar van 2019 aangesloten bij de initiatiefnemers van de toen nog op te richten Rietveldhuizen-Vereniging van Eigenaren.

Evenementen Commissie:

Wim Kok, (eigenaar/bewoner Rietveldwoning)

Peter Verlinden

Communicatie Commissie:

Ida van Zijl

Mieke Rietveld

Jan-Willem Andriessen

Pascal Smelik

Wim Kok

Evenementen commissie

Als retailer, vormgever en importeur van fietsen, ben ik geïnteresseerd in vormgeving en innovatie Na het overlijden van mijn vader (1996), liepen mijn vrouw en ik een rondje door onze wijk naar het Krommerijnpark en weer terug over de Breitnerlaan waar aan de parkzijde een aantal villa’s van na de oorlog staan. Daar woonde ook een klant van mij aan wie ik vroeg: ”Als u ooit uw huis wilt verkopen, dan zijn wij geïnteresseerd”. Nou, daar was geen kans op, maar hij gaf wel de tip dat het buurhuis op nr. 11 waarschijnlijk te koop kwam! Een prachtig huis, groter en zoals wij toen dachten onbereikbaar voor ons. Dan volgt een lang verhaal van onderhandelen en gunnen. Pas toen kwam ter sprake dat het een Rietveldhuis betrof! Na een jaar konden wij er in. Het huis en de tuin voelden gelijk goed aan en wij genoten van het vele inkomende licht en het ruimtelijke daarvan. Maaaaar… er bleek veel achterstallig onderhoud te zijn: half verrotte kozijnen, een lekkend dak en vocht doorslag in de buitenmuren. Na restauratie van kozijnen en dak en het met Sigma coating impregneren van gevels tegen het doorslaan, was er een goede basis.

Na mijn pensionering had ik tijd om de tuin en het huis eigentijdser en levensloopbestendig te (laten) maken. In 2010 heb ik een strakke tuin getekend, passend bij het huis en het Krommerijnpark en heb dat samen met de hovenier in 2011 aangelegd. In 2012 is er met Strandnl een plan gemaakt om keuken, toilet en badkamer te moderniseren. Dat liep uit de hand hetgeen uiteindelijk resulteerde tot het casco maken en herinrichten van het huis. Dit duurde 4 maanden. Er volgde een soort rollercoaster aan activiteiten van architect, aannemer, onderaannemers en bouwvakkers. Dat ging niet helemaal goed, maar dat schijnt er bij te horen. In 2018 heb ik, met subsidie van de gemeente Utrecht, door ‘de Groene Grachten’ een plan laten maken om het huis te verduurzamen. De adviezen zijn inmiddels vrijwel allemaal uitgevoerd: dakisolatie, 3M raamfolie, Honeywell Evo Home en een nieuw tappunt voor stadsverwarming.

In 2008 heb ik een eerste poging gedaan om Rietveldhuizenbezitters te verenigen. Pauline Terreehorst (Centraal Museum) nodigde hen uit voor een bijeenkomst. Daar is geïnventariseerd of er interesse bestond om ervaringen uit te wisselen en samen te werken. Helaas is het initiatief toen gestrand. In 2019 hebben Ida van Zijl en ik het idee weer opgepakt om het Erfgoed van Gerrit Rietveld te behouden d.m.v. het oprichten van de Vereniging Rietveldhuizen-VVE.

Peter Verlinden

Evenementen commissie

Ida van Zijl

Communicatie commissie

Ik heb jarenlang gewerkt bij het Centraal Museum Utrecht als conservator toegepaste kunst en vormgeving en adjunct-directeur. Toen het Centraal Museum in 1987 het Rietveld Schröderhuis en het Rietveld Schröder Archief onder zijn beheer kreeg was ik als conservator verantwoordelijk voor dit deel van de collectie. Aanvankelijk was mijn kennis over dit onderwerp minimaal, maar door alle tentoonstellingen die ik mocht organiseren en de publicaties die ik daarvoor heb geschreven ben ik langzamerhand een echte specialist op dit terrein geworden. Mijn bewondering voor het werk van Rietveld is in al die jaren alleen maar groter geworden. Ook vond ik het een voorrecht dat ik dankzij dit werk de nazaten van Rietveld en de familie Schröder persoonlijk heb leren kennen. Ook nu ik met pensioen ben, blijft het werk van Rietveld nog steeds een inspirerend onderwerp, dat bovendien veel meer omvat dan het Schröderhuis en de beroemde Rood-blauwe stoel. Daarom vind ik het fantastisch als voorzitter van de Rietveldhuizen-Vereniging van Eigenaren me voor zijn erfgoed te kunnen inzetten, samen met zoveel andere bewonderaars van Rietveld.

Mieke Rietveld

Communicatie commissie

Jan-Willem Andriessen

Communicatie commissie

Jan-Willem Andriessen (1971) is bouwkundig ingenieur (TU Delft) en actief als monumentenmakelaar in heel Nederland. Als oprichter van Redres, de bouwkunstmakelaar voor erfgoed, architectuur en iconische gebouwen, werkt hij vanuit een inhoudelijke benadering waarin het gebouw, de context en het gebruik onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Zijn belangstelling richt zich op gebouwen met een uitgesproken architectonische signatuur, met een bijzondere focus op het werk van Gerrit Rietveld en het Nederlandse modernisme. Binnen de Rietveldhuizen Vereniging is hij lid van de communicatiecommissie, waar hij zich bezighoudt met de positionering en zichtbaarheid van de vereniging en haar gebouwen.

Buiten zijn werkzaamheden ligt zijn interesse bij architectuur, fotografie, Lego en midcentury design. Hij rijdt een Citroën DS uit 1973 in de kleur Sable Métallisé (AC318), goudkleurig met een wit dak, als persoonlijke verwijzing naar vorm, vakmanschap en tijd.

Pascal Smelik

Communicatie commissie